อะไรนะ!!! มีตำราโบราณสอนการหั่นผักด้วย??

เพิ่งรู้ว่าการหั่นผักก็มีเคล็ดลับด้วยว่า หั่นยังไงให้คุณค่าสารอาหารและพลังชีวิตในผักยังคงอยู่ครบ ไม่ได้พูดลอยๆ แต่เป็นของฝากจากตำราโบราณทีเดียวค่ะ

ตำราโบราณที่ว่านี้มาจากแม่บ้านฝั่งโลกตะวันออกที่เชื่อว่าอาหารเป็นตัวเชื่อมโยงระหว่างแม่ครัวพ่อครัวกับคนกิน และเป็นสื่อของพลังงานดีๆ จากธรรมชาติสู่ร่างกายของเรา อาหารจึงไม่ใช่แค่สิ่งที่เราใส่เข้าไปในกระเพาะอาหารเพื่อสร้างเป็นพลังงานให้ร่างกายเท่านั้น แต่มีคุณสมบัติเยียวยารักษาด้วย โอ..ล้ำลึกยิ่งนัก

เคล็ดลับการหั่นผักของตำราโบราณมีอยู่ว่า ผักแต่ละหัวแต่ละต้น มีพลังงานไหลเวียนอยู่ การหั่นผักที่ดีจะต้องไม่ทำลายพลังชีวิตที่อยู่ในผักแต่เป็นการจัดพลังงานเหล่านั้นให้ไหลเวียนใหม่

การหั่นผักที่ดีจะทำให้ใช้เวลาในการปรุงน้อยลง ให้รสชาติที่ดีขึ้น ย่อยง่ายและสวยงามน่ากิน ไม่ต้องพึ่งพาเครื่องปรุงหรือเครื่องเทศมากเกินไป ซึ่งมีเทคนิคดังนี้ค่ะ

– ให้ตรวจและเตรียมอุปกรณ์ให้ดี มีดคม เขียงสะอาด ภาชนะที่จะใช้มีเพียงพอและสะอาด (อย่าลืมเก็บให้เรียบร้อย เข้าที่เข้าทางทุกครั้งเมื่อใช้เสร็จ)
– ให้ตัดผักตามแนวยาวก่อนเสมอ จากนั้นจึงค่อยๆ ซอยหรือหั่นตามขนาดที่ต้องการ
– ผักที่จะปรุงด้วยกัน ควรมีขนาดเท่าๆ กันเพื่อจะได้สุกในเวลาใกล้กัน
– หั่นผักเพื่อให้เราได้กินทุกส่วนของผักหรือได้ผักที่คละกัน ไม่ใช่ได้เฉพาะส่วนปลายหรือส่วนโคนเท่านั้น
– หากไม่รู้ว่าจะหั่นอย่างไร ขอให้รวบรวมใจให้สงบ เบิกบาน เป็นหนึ่งเดียวกับมีด เขียง และผักที่อยู่ตรงหน้า แล้วสื่อสารกับตัวเราเองว่า ผักต้องการให้เราหั่นอย่างไร (คล้ายจอมยุทธในหนังกำลังภายในยังไงยังงั้น)

ขอให้เราเบิกบานกับอาหารในทุกๆ ขั้นตอนตั้งแต่การเตรียม การล้าง การปรุง แล้วอาหารในมื้อนั้นจะเต็มเปี่ยมด้วยพลังของความเบิกบาน ความสุขและการเยียวยานะคะ